Acıyı ekmeğe bal niyetine,
Süre süre usandım ben Nazlıcan,
Bir yandan bakarak vaziyetine,
Dura dura usandım ben Nazlıcan.

Konmaz oldu talih kuşu başıma,
Kendim bile şaştım kendi işime,
Her nesne dokunur oldu dişime.
Kıra kıra usandım ben Nazlıcan.

Kaybolunca güneş üşüttü beni,
Dörtnala koşunca düşürttü beni,
Eskiden zannetme daha çok yeni,
Vura vura usandım ben Nazlıcan.

Sitemim kahırım hep saklı kaldı,
Dertlerim aklımı başımdan aldı,
Ben ağlarken vefasızlar hep güldü,
Dura dura usandım ben Nazlıcan.

Yardana sığınarak hu çektim,
Pretesto edip bazen yu çektim,
Aklımsıra İbrahime su çektim,
Sora sora usandım ben Nazlıcan.

Şer ile arama yüksek sur çektim,
Her baharda sevgi tohumu ektim,
Adeta yalnızdım adeta tektim.
Yara yara usandım ben Nazlı can.

Hayat anlam kazanmadı gönlümde,
Bu karalı yazı varken alnımda,
Hazana ermeden açtım soldum da,
Yere yere usandım ben Nazlı can.

Derdimi sansürsüz anlattım sana,
Lüzumlu lüzumsuz dinlettim sana,
İnşallah gücenip küsmedin bana,
Yora yora usandım ben Nazlı can

Acı eser bahar yeli dokunur,
Sağanak olur gözlerinden dökünür,
Oguzsoylum Yüreciğin yekinir,
Göre göre usandım ben Nazlı can.

23/04/2009
OĞUZSOYLUM