Ey dertli çocuk, büyüme sakın sen,
Derdim var diye, üzülme sonra sen,
Hiç büyüme sen, kahrolursun sonra,
Ana karnından dert alansın’da sen.

Annen severken, bizlerse ağlarken,
Sen hep oynarsın, yüreği dağlarken,
Ey dertli çocuk, büyüme sakın sen,
Ana karnından, dert alansın’da sen.

Hap çare derler, sizler hap içerken,
Gözlerim yaşlanır mayışıp giderken,
Ey dertli çocuk sen hep böyle kalda,
Derdin ne bilme ağlarsın, büyürsen.

Ey yüce Tanrı’m, sana yavarırken,
Derman şifa ver, ağlayıp dururken,
Çok küçük bunlar, derdini bilmezler,
Büyürse onlar, ağlarlar gerçekten.

Hep şükrederim, daha beterinden,
Ya bu sabiler, ne yapsın derdinden,
Hep çocuk kalsa, derdini bilmez’de,
Oyuncak bulsa, oynar sevincinden.

Böyle çocuğu, bir yerde görürken,
Göz yaşı döker, çok üzülürüm ben,
Yufka yüreğim, dayanmaz bunlara,
Derman isterim, o dert verenden.


A.Yüksel Şanlıer
16 Mayıs 2009-05-16
ANTALYA