![]() Elveda...
- Boşa değil bu şehiri habersizce terk edişim
Ayrılık denen zehiri yüreğime zerk edişim - Elveda yüreğimin erken sönen yıldızı Günahımın vebâli ömrümün öksüz kızı. Benden ne iz bıraktım ne meçhûlde bir adres Yalnız eyvah bıraktım çek diye nefes nefes. Bir de hasret bıraktım, ömrüme ağır artık Gönlümü geri aldım duymuyor sağır artık. Geri aldım, affeyle; her gün ağladı gönül Feryat figân içinde doldu, çağladı gönül. Sana isyan bıraktım, yokluğun ağır yükken Yüreğim kor alevken, hasretin çok büyükken. Hîcaz bıraktım sana, belki yanarsın diye Belki beni hatırlar, belki anarsın diye. Gece bıraktım sana, yıldızlardan arınmış Efkârı adres bilmiş, kirpiğimde barınmış. Hüsran bıraktım sana, biraz da sende kalsın Yağmuru gözlerinde, kokusu tende kalsın. Hüzün bıraktım sana, şarkılarla eşlik et Vuslatı düşman bilip, yokluğa kardeşlik et. Günah bıraktım sana, arınırsan; kendine Yağmur sefer eylerken gözlerinin bendine. Hatır bıraktım sana, selâmın gelsin diye Pişmanlığı zikreden kelâmın gelsin diye. Özlem bıraktım sana, yorgun bir yas bıraktım Artık sen teselli et; sana miras bıraktım. Elveda yüreğimin karanfil kokan yari Dikenleri koklayıp gülleri yakan yari. Sende ne kaldı deme, bende kalan bendedir Yarısı yüreğimde, yarısı bedendedir. Bir kûrdîlîhîcazkâr fasıl kaldı yanımda Hüznünü sorma sakın, nasıl kaldı yanımda? Çünkü hiç unutmadım düşman olduğun günü Ve mahşerse, beklerim pişman olduğun günü. Ama o gün karşımda diz çöküp yalvarsan da Günahını unutup iç döküp yalvarsan da, Bil ki ne aşkta yüzüm ne sende gözüm kaldı Şimdi duy şimdi dinle sana tek sözüm kaldı: "Yıldızlar hîcr-î mutlak bir sefere çıkarken, Karanlığı reddeden bir sehere çıkarken; Melekler semah dönse omzunun üzerinde Namerdim affedersem yaram hâlâ derinde." ( "Kabuğundan Çekilmiş Şiir Taneleri" isimli kitabımda yer alan “Elveda” şiirimin düzenlenmiş halidir..) |