hiç gerçek yüreğe dokunmadım
hiç doya doya gülücükler dağıtmadım
uzak oldu sevmeler güvenler yüreğimde
hep sevgiyi ayrılı özlemi yazdım da durdum
aranıza süzüldüm bazen asi deligız gibi
bazen korkak ürkek minik serçe gibi
dost arkadaş gönüldaş dediklerim
yürek kırıntılarımla pekişti
bazen çizgi kadar soluk sözlerim
bazen hırçın karedeniz kadar asi ve dalgalı
ayaz gecelerde kahve renkli gözlü asi deligızı
üşüyen yüreğini kalemin ucunda sallandırırken
kelimelerin arasında mahzun üzülen bendim
nasıl vedalaşsam nasıl akıtsam gözyaşımı
binbir hecelerin ıssız köhne yerine bilmiyorum

affetmek Allaha mahsurdur
ben hiç kimseyi affedemem ki
anca günahlarımın affını dilerim
anca kırdıklarımdan özür dileyebilirim

sevdalar yazdım mısralarımda
özlemlerimi işledim kara bulutlara
ünlemsiz hecelerime sarıldım ağladım
umudu beklemedim Umutsuzluğun sıcaklığında

hadi git sevgi eli
asi ve deligız yok artık
son perdelik oyunda bitti işte
kırılan kalp dağıldı gecenin üstüne
hoş bir seda olmalıydı veda
yüreğine sağlık uzak dost
ben hep yapayalnızdım
yalnızlığım dost elini verirken

sakın ha üzülme giderken gitmelerde
sevgiyle sağlıkçıkla kal
yüreğine iyi bak
senin
en güzel yerin
yüreğin

hoşça kal

Selin Deniz