Çocukluk düşlerimin saklı olduğu tozlu raflarda kaldım artık
Bir yanımda çizgi romanlarım bir yanımda sevdalarım
Gönlümün ise buruk yeni bir sayfa açamıyorum neden
Kitap gibi kaldı tozlu raflarda bu beden
Nedensiz miydi acaba gidişin bilemem
Yeni bir sayfa daha çevirmeye korkuyorum artık
Yapraklar olabildiğince ağı, olabildiğince yüklü, olabildiğince suskun

Bir gün döneceksin
Tozlu raflardaki bıraktığın kitabı alacaksın eline
Dur dokunma parmak izlerin kalacak üzerimde
Yeni bir sayfayı sen çevirmeye çalışacaksın
Ama olmayacak bunu yapamayacaksın
Şimdi üzerimde tozlar örtülü bırak hatıraların kalsın
Yeni bir sayfaya yer yok bu bendende yürek dayanmaz
Dokunma parmak izin kalacak kitapta
Bak yüreğimde bıraktıklarının izi hala duruyor
Yeni bir sayfaya yer yok
Dur dokunma sakın izlerin kalmasın üzerimde
Yeterince izin varken hala bedenimde

Şimdi yeni sayfa açmak lazım yarınlara
Korkma hatıraların duruyor hala başucumda
Yok, geçmiyorsa zaman, bitmek bilmiyorsa acılar
Ne gereği var yeni bir sayfanın
Dur dokunma daha çok yazacaklarım var