Gittiğin ne kadar oldu bilinmez...
saymadım ne geçen günleri ne geceleri
Bugün ayın kaçıncı günü günlerden ne
hangi aydayız hangi yılda bilmiyorum..
gittiğinden beri herşeye küstüm
doğan güneşe küstüm
etrafa ışık saçtığı halde sen yoktun
gecenin karanlığına küstüm
yıldızlara aya küstüm...
en önemlisi şiirlerime küstüm...
her kalemi elime aldığımda içim daha da bir yandı
ne kalem görmek istedim ne kağıt
ne de sana yazılmış bir ağıt...
şimdi neden yazıyorum biliyomusun
bugün yıllar sonra ilk defa seni gördüm
içim daha bir yandı
uzun zamandan sonra ilk defa
şiir yazmak, seni yazmak için
aldım elime kağıt ve kalemi..
ne çok özlemişim seni
ne çok hasret kalmışım sana
gözlerin hiç değişmemiş
elasında buğusunu hiç kaybetmemiş
biraz saçların kırlaşmış ama emin ol
o da sana çok yakışmış
her zamanki gibi muhteşem duruyordun
yıllar hiç bir şey eksiltmemiş senden
parfümün bile aynı onu bile değişmemişsin
ne çok özlemişim seni özlemim, hasretim
hayata bakış açım, yaşama sevincim
sen gittiğinden beri herşeye küstüm dedim ya
anladımki bir sana küsemedim
bir de seni sevmekten hiç vazgeçmedim...