Hemen her şair sizin isteklerinize katılır sanırım. Öyle güzel ve tenha yeri kim istemez. Dilerim isteğiniz gerçek olur. Saygılarımla

istemem hiç bir şeyi,
bana versinler harabe bir ev bir orman köşesinde,,
bülbül değilim ben,
bilirim kıymetimi o altın kafesimde.

hep Seni söylesem,
hep Seni dinlesem yeter bana,
Senin ayrılığın tek elem atar cana...

kalbim parçalansa ve hep Seni,
Seni beklesem orada,
yansam, yansam...
başımı büküp Seni görsem rüyada.

ağlasam sadece, ağlasam,
kalbimi -inatçı kalbimi- yumuşayana kadar dağlasam,
sussam, sussam, sussam...
dillerimi bağlasam,
artık sadece ve sadece kör kalbimden çağlasam...

istemem artık ne neşe, ne ekmek,
tek seni beklemek, tek seni beklemek...
dur güneş, çıkma oradan,
gelinceye dek İçime Kor Atan...

şiir hiç okunamıyor o yüzden kopyaladım buraya..okudum..evet bende katılıyorum.insan yıkık dökük bir orman kulübesinde yanlızca sevdiği bir kaç kişiyle yaşasa dert tasa bilmez gibime geliyor....orda kimseyi de beklemezsiniz bence...başınıza bela mı arıyorsunuz..oturun mis gibi dertsiz tasasız işte....

tebrik ederim gerçekten alıp götüren bir şiirdi..