btl8781 tarafından 4/2/2013 4:28:13 PM zamanında düzenlenmiştir.

ZEMHERİ

ZEMHERİ…

Bir kuru yaprak çıtırtısı mıydı?
Kalbimden gelen o eşsiz ses.
Yoksa ılık bir sahil rüzgârımı
Yüzüme vuran o eşsiz nefes.

Dolunay akşamlarının yıldızları saydırması mıydı?
Seni özleten gecenin ve gündüzün her dakikasını bir bir saymak…
Yoksa tabiatın, dört mevsimin den birimiydi senin zemherin.
Ben seni sevdim soğuk gözyaşlarıyla, pişmanlığını duymadan, üşümenin


Her aldığım nefeste buz kesiyorsam zemherinde.
Yaptığım her solunum senin dudaklarından, suni teneffüs olur bedenime.
Ben senin nefesinden doğarım hayata, ölümde bile.
Can havliyle doğrulmalarımda seni görüyorsam ölümden ürkmeden
Ben seni sevdim bu yangının küllerinde hem de hiç tükenmeden.


Saçlarıma düşen her kır tanesinin bir adı var,
Karanlığımın içine döktüğüm her damla gözyaşımın da,
Ve inan ki hepsinin adı bir ve aynı
Hepsinin adı sen ve yalnızca sevda.


Gündüz de yanıyor mu benim gibi
Ve ben yanmıyor muyum gökyüzü gibi
Güneş sensin, gece ben mi?
Yine hüzün, yine gece olmayan bir tek sen mi?

Kapıyı açtığımda sensizlikten başka şey görmüyordu gözüm
Kokusu duyulan tek şeydi yalnızlık dediğim hüzün.
Ve bir gün bittiğinde bu sözüm
Göğsümde kara bir zambak üstümde on kürek torak
Daracık kuytunun karanlığında olacağım.

Gözlerim senden ayrılmanın damlacıklarını taşıyor olsa da
Huzur ve gurur olacak ruhum da
Seni sevmek ne büyük kısmet, ölmek ne kelime,
Ben, seni sevmiş olmanın tesellisinde olacağım,
Şerefle ve haysiyetle…

Sayın ALPARS,Güzeldi dizeleriniz tebrik ederim,yüreğiniz dert göermesin,kaleminiz daim olsun,