Allahım hayretlerdeyim bu nasıl bir denk
Kadın bu muydu senin gözün nuru bebek
Anaya çirkin söz söylemek ne gerek
Kokar ağızdan hissettim etti marifet.

O mesajları yazmış olamazsın Orhan
Eğer yazdıysan sen senin halin bil yaman
Ben af etsem Rab af etmez o zaman
Ah bebek ah sen ki yanarsın duman duman.

Bu pis iftiralar diz boyu atta yok nal
Hem kel olmak hem hodulluk bu mudur ak yol
Eğri doğru bilecek yaştasın bu ne hal
Şeytan sihri gözün bağlar bize geldi kal.

Anadan atadan geçtin niye mahfettin
Bir yılan dile uyup özüne buğz ettin
İç almayacak bir kişiyi makbul eylettin
Ne büyük sözlerdi dedikleri ne ettin.

Hayret ana iftiracı kötü hanım ise
Mukaddesmiş gül/erd/im lâfa gül/em bilse
Ölüm ayırırmış onları bize neyse
Bir oğul da ana emeğini bilmezse.

Hanımın ana babası özmüş şu halde
Bu evlât ne diyor aklı gitmiş her halde
İsteğimiz görüştü saygıydı bilse
Ah tek kişilik ceza/ev/inde el/en/se.

Allah ıslah eylesin daha ne diyeyim
Usandım utanıp senden bunu bileyim
Artık saygı da aramam sizden en derin
Bensiz yaşam sizin olsun bütün dileğim.

Bana bir sözün lâzım değil durun keder
Olmadınız bana övünç is durmaz tüter
Sabır taşı ayrılmış ortadan bes/bet/er
Can/ı şirk edeni Rab’a havalem yeter.



















11/04/2009/İZMİR
Müfide DECDELİ