çocuk uzat saçını o simsiyah dalından
bir devri faziletin hazzı yükselir ancak
babil’in o büyülü asmalarından kalan
muzâhir bakışından saçılır râyihalar
ihtimâl ki geceye inim inim yağarak
rehin seslenişlerin hicrânını kucaklar


uzat saçını çocuk uzat ki boncuk boncuk
natürel nağmelerdir yazdıklarına mehaz
ılık izdüşümü aşk derin mi derin soluk
ve bir de çırılçıplak sefih sesli bu san’at
kuşatır çepeçevre dört yanını bembeyaz
bembeyaz doruğunda mutena bir saltanat


çocuk saçını uzat sonra tutan da olmaz
maruf kelimeleri cebinde boğum boğum
ve çırpınır her hece inler mısrada infaz
her sabahın öncesi tutuşur cümle ervâh
güne ruh yarısından ilişir ki bir yudum
fesleğen sağımında zikre sarılır berzah


saçını uzat çocuk yoksa avuç avuç kum
damlalarını savar hiç düşünmeden sahil
yoksa hiç acımadan intizârında mahrum
yakamozlar kovalar ardın sıra süreğen
devinir dalgasıyla pastoral dinli menzil
ve köpüklerde kalır yosun yeşili keben


çocuk uzat saçını bu o kadar zor değil
altı üstü masmavi apaçık bir asûman
karanlık gecelerde ışıl ışıl bir kandil
ve bir ruh aydınlığı yüreğine vuracak
uzat saçını çocuk o simsiyah dalından
bir devri faziletin hazzı yükselir ancak


dörtaralıkikibinsekiz-tarsus

hakan ilhan kurt