Dudaklarında dilek çeşmesinin eflatun yosunları
Bir yudumlasan şehir uyanır şimdi şafak türkülerine
Dilsiz gözlerin izlediği
Sağır dokunmalara parlar güneş
Her dilek bir meleğin avuçlarında kaybolurken
Sevişmelerimizi izler bizi hatırlarız
Karşılıklı içtikçe şiir yazar,pas renkli kalemlerle
Küf kokulu aşk’ı sayfalara anımsatırız



Bizi anımsatanları birbirimize anlatır mıyız?
(canımızı acıtır mıyız?)



Sessizlik



Aşk,
Gecenin içinde şizofren bir sohbetti
Cesedinin kıyılara vurduğu
Duvarın tebessüm ettiği
Harabe ayrılığın kalanlarıydı savaş
Okyanus ise
Sürahinin içinde yalnız
Kızıl bir Japon balığıydı



Bizi hatırlatanları birbirimize saklar mıyız?
( bir gün geri döner misin?)


Bitti


Sayfaların üzerine damlayan bir şiirdi artık bilekleri
İki canlı
Bir giden
İki kalanın son kanlı sohbeti



Ki aşk
Sevebilmenin eylemiydi.




KUZEN