9
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1414
Okunma
Ağlıyorum kahramanların yalnızlığında
Yıldızlar kayıyor bir bir gönlümün yüzeyinden
Ve ben gündüzümü geceye kurban veriyorum...
Doğmayacak artık güneşler sabahlarıma
Yediverenler bitmeyecek yurdumda artık
Zehirli sarmaşıklar kuşatacak etrafımızı
Güller daha tomurcuktayken solduracak kendini
Bülbüllerin hatrına dahi açmayacak goncalar...
Hainlerin namı yönetecek alemi, cihanı
Ardından yakılan ağıtlar anlatacak iyilerin kadrini
Gözyaşları hep kederden, hüzünden doğacak
Artık mutluluktan ağlayan hiç kimse kalmayacak!!!
31.03.2009
Hanife KURT