Yaprak dökülürken gördüm seni
Yeşil gözlerinden penceremden girdin içime
Anahtarları kayıp unutulmuş bir yerlerdeyken
Döküldün içime okul yolunda
Her ayrılık bir hüzündü tatil mevsiminde
Aşkın adıydın sen
İsmimi soranlara
Senin adını verirdim utanarak sessizce
Nasıl bir kabustur böyle
Bitmez mi senelerce
Sezen Aksu şarkısıydın sanki
gidiyorum
Ah bir de eylülde gelmezmisin okul yoluna
Bekletme ne olur gelmek zamanı gel
Alpay olmazsa gidilir mi bu yola
Ah isatanbul yüreğimi bıraktığım şehir
Kalbimin kırık kalpli kızı
Yüreğimin buz kestiği şehir
Ah Nuri Can ah
Eylülde gelsen de girilmez ki koluna
Şarkılar boğazında düğüm
Tatil geldiği zaman
Arkana bakmadan
Git
Kanadı kırık güvercinler gibi
Hüzün hüzün üstüne
Hayallerinde yok artık
Okul yolu sensiz
Platonik aşk hikayeleri gibi
Rüzgar gibi esersin bana doğru
Gemiler almış yükü
Kağıttan sevdalar içimde gelmez ki sana
Yapraktandır sevdalarım dökülür önüne
Ah
Gidiyorsun işte arkana bile bakmadan
Denizler sesimi duymuyor
Kağıtlar anlatamıyor
Gönlüme sağanak yağmurlar yağıyor
Islanıyor yüreğim
Yalnız doğanların hikayesidir bu,
kağıda yüreğini koyanların
sanata ruhunu işleyenlerin