![]() Ey Gece
Siyahın altına beyazı saklayıp
Gülümse yüzüme ey gece Şafak boğulsun saklandığı dağın ardında Ellerim bulutlara şekil versin Mehtap kıskanıp baksın öylece. Çapkınca göz kırpsın yıldızlar Kuşlar Mozart’ı tanısın Dalgalar senfonilerle uyusun Şimşekler sussun. Gülümse yüzüme ey gece Güneşin başında asker nöbet beklesin Karanlığın titretsin ruhumu Gümüş renkli ışıklar uzanıp saklı köşelerinden Doldursun avucumu. Magmadan fışkırır gibi bir sıcaklık göğsüme dolsun Düşüncelerimin en güzel yerine izinsiz gelip Sessiz bir kuş kanadı gibi çırpınsın dursun Başımı koyayım bağrına ey gece Sen gülümse Parmaklarım orkestralara yön versin Kapat gözlerini Sen yaşa, sen dinle ne olur bir gece Konuşma, gece kuşları ekoya bürünüp haykırsın bazı ağlamaklı Bazı davetkâr, bazı heyecanlı, bazı yalvarmaklı Bir Flormoni çalıyor ta Viyana’dan Sen sadece dinle Gülümseyerek gözlerime ey gece… Turgut Uzdu (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |