Rüzgar savurduğu zaman!
Seni o yana..
Beni bu yana...
Bir akasya fidesi diktim!
O zamanlardı...
Toprağa.


O hala henüz...
Bir fide daha!
Büyüyordu..
Ufaktan ufağa...
Sonra da!
Palazlanacaktı...
Bembeyaz...
Çiçeklerinden!
Mis kokular...
Saçacaktı.


Ben gidiyordum ...
Yakında,
Buralardan, uzaklara!
O yüzden...
Dün gece!
Yine...
Uykularım kaçmıştı.


İçimden...
Senden bir istekte..
Bulunmayı, hayal ettim.
Akasyamı...
Bahçemize alır mısın?
Uyudum.


Gece bitmişti...
Sabah kalktım!
İlk işim
Akasyamı...
Çiçeklerimi..
Sulayacaktım.


Ne göreyim?
Yıllardır aynı yerinde...
Duran akasyam..
Çiçeklerim?
Yoklardı.


Herkes şaşırdı kaldı...
Bu duruma!
Ya ben?
Yok hayır!
Ben şaşırmadım!
Sadece...
Üzüldüm.


Kayıplara...
Alışamayanlardandım,
Sadece...
Üzüldüm.






Müfide DECDELİ
06/06/2007/Balıkesir