85
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
3628
Okunma
bir zamanlar köyümde
yoksul bir aile yaşardı
kadın çeşme yalağında
çamaşırı kille yıkar
zavallı kocası eşeğinin yanına
ineğini koşardı
kaç çocukları vardı
unuttum sayısını
Hasip Hasibe
Nesip Nesibe
Cemil Cemile
Halim Halime
kadın her bayram öncesi evini
tezekle sıvardı
kerpiç evleri yaz kış
mayıs kokardı
kaç çocukları oldu
unuttum sayısını
Nazmi Nazmiye
Rahmi Rahmiye
Hayri Hayriye
adı Kamile’ydi
ne zaman görsem
ne zaman hatırlasam
etrafında bir düzine çocuk
ve hamileydi
gebe doğmuştu
dünyanın acılarına
katlanamaz oldu dünyanın
kahpe sancılarına
bir gün salası okundu
ah be Kamile Abla!
nur içinde yat
olmaz olsun böyle baht
C.Çalık