51
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
3798
Okunma

Sevgililer gününde
tüm sevdiklerim ve sevenlerime
en çok da
biricik anneme ithafımdır
balık gözleri topluyorum anne
kadının ayak izlerinden
adımladığı her sahilde
rengarenk
ve göz göz yazıyorum kumsala
kırmızı sarı yeşil turuncu gri
seni çok özledim hasretim diye
okur da belki döner anne
sabahın dördünde yatağımdan kalkarak
şiirler yazıyorum benden adam olmaz anne
uyutmuyor beni
içimdeki ahenk
yıldızlardan aydan imge çalıyorum
deniz bu akşam köpürmüş yine
birkaç kelepir yakamozunu çaldım diye
vallahi bir kadehçik içiyorum anne
nerede eskisi gibi tövbeee!
akşamdaaaaaaaan akşama
Erolu’n meyhanesinde
zaten midemde saygısız ve hizipçi bir kramp
unutsam sanki ölür müyüm anne
her hatırlayışımda
bir başka ıstırap
ah anne! ben adam olur muyum?
söyle bana girip rüyalarıma
ucu açık bir şiir yazıyorum bitmiyor
fıldır fıldır dönüyor yelkovan
takvimlere bakıyorum çağlar geçmiş
onunla öpüştüğümüz an
gözümden gitmiyor
ah annem! sen gidince
yakası açık şiirimin kurgusu yarım kaldı
bir de o ay tenli kadın beni terk edince
şiirden hayır mı kaldı
iki İspanyol çingenesi keman çalıyor yüreğimde
gece gündüz
gönlüm takmıyor beni
kendi ayininde
unutamıyorum
bir akıl ver
ne yapayım anne
umarsızca bekliyorum
seviyorsun diye annem
mor menekşeler mavi zambaklar diktim toprağına
düşkündük anne oğul
çok da özledin beni
biliyorum
biraz daha bekle beni anne!
acele etme!
şu kemancılar repertuarı bitirsin
geliyorum.
...
C.Çalık