Yangını içimde sanırdım hep
Öyle acıyorduki içim
Ama dağların yanışını görünce
Daha bir başka oldu gönülcüğüm
Daha bir başka acıdı içim
Uzaktan baktık çaresiz
Kızıldı alevler
Yanıyordu dağ ve orman
Duman sarmıştı gök yüzünü
Çıkan alevlerden
Acı ile izldik yandı içimiz yandı yüreğmiz
Ama çaresiz baka kaldık
Umutsuz ve çok üzgün
Alevler parlıyordu
Gecenin karanlığında
Gök yüzünü sardı dumanlar
Simsiyah gece bastırdı
Bir yandan
Yapacak bir şey yoktu
Umutsuz bekledik
Nasıl sönecek diye
Rüzgar deli deli esiyordu
Körükledi ateşi
Dahada çoğaldı yandı ateş
Gönlümdeki ateş gibi
Yandı yaktı her yanı
Çaresizce izledik
Umutsuzca baktık
Sabahı bekledik sönsün diye
Yandı sabaha dek
Dağlar kızıl ateş te
Oradaki canlılar ne oldu acep
Ölmüşlerdir bu sıcaklıkta diye düşledim
Acıdı içim yadı yüreğim
Dağların ateşi gibi yandı
Yüreyim köz köz oldu
Çaresizliklerle acılarla yandı
Dumansız yandı içim
Köz gibi kıpkızıl yandı yandı yüreğim

AYŞE KARAN
güzel çamlının yanışı içimin acısı