Yağmurlu bir havada, gökten inen yay ışık
Gökkuşağı yedi renk, sekizinci rengim ben
Bir ceylanın gönlüne, sevdalı vurgun âşık
Uğrunda eşi olmaz amansız bir cengim ben

“Can” sesiyle uyanıp “la havle” diyip duran
Geçmişin aynasında, vuslatsız hayal kuran
Meçhule giden yolda, her an kendini yoran
Aslı’sıyla közleşen Kerem’lere dengim ben

Cana can ehli canım, kavidir sevgi bağım
Nefreti yıkmak için, yücedir gönül dağım
Hoşgörüyle, aşk ile yaşanan çeyrek çağım
Kalplerin otağına, kurulan mihengim ben

Zulme meydan okuyup zalimlerle savaşan
Sevdasının uğrunda, yüce dağlardan aşan
Kendi iç dünyasında sevgi kabından taşan
Gözyaşı iksiriyle, dönen garip dingim ben

Özü güzel bir canın, aşkı baş tacım heyhat!
Ondan gayrisi bana kardeşim bacım heyhat!
Hasreti dayanılmaz, benzersiz acım heyhat
Sahipsiz bir mezarda, ismi silik sengim ben

Aşk denilen sarayda, kudretli bir hakanım
Muhabbet şurasında, değişmeyen mekânım
Sevda çarşılarında, yüz bin çeşit dükkânım
Gönülleri hoş eden, bir başka ahengim ben

Temel ATA
Hendek –SAKARYA
10 ŞUBAT 2009