kudurmuş itin öfkesinde ipini koparmış
kuyruğunda yalan hayatımın çizgileri zaman
ve bir soluk kalpazanın talanı
salyaları vıcık vıcık avuçlarım da kalan

deli çalıyor ocağım da alevi kupkuru
damım çökse de sahte oyunlar revaç da
sallanırken yarasalar kör vuruşların dan
rakımın bulanan dibinde ki tortular da

yol yol oluyorken kadehimde buğulu
meze kokuşmuş çirozun bedeni
zamansız Eylül mavilerine ilişip
açtım yüreğimin tüm pencerelerini

sıyrılıp da bir mahşerin çalgısından
göz süzerken Güneşin ölümüne gün batımı
asılıyorum dallara baharın perçemlerinden
kuyruğuna takıldığım gece kuşlarının

anılar nasırlı yürek düğümlerinden iz iz
kadehimin dudak payında şehevi kir
bir deli yangın köze çevirirken suları

hey garson ,deli garson
şu kadehi çöpe at, şişeyi de yenile
beni de



mersaus 23/03/200…….baharın güzün de