Uykuda, ayık
Ekmek dedik
İşler karışık oldu
Birbirimizi yedik
Dişlerimiz bilendi
Ama hep gedik
Açamadık gözümüzü
Sisi benimsedik

Birde sevgisizliği
Başkaya gezdirdik
Çin’li sarı, zenci kara!
Diye yerdik
Toz kondurmadık üstümüze
Soyumuza verdik!
Kurtuluş diye ufku
Şimdi bunlarla derdik!

Şeytana veresiye verdik
İblisten borç aldık!
Görünüşün ummanın
Seyre daldık
Eyvah bunları
Anlamada geç kaldık
Boş oldu
Coşkuyu, seraba sardık

Bireysel takışınca
Sarhoşluk iyide
Ayıklığı var!
Umuda yürümek iyide
Bezginliği var!
Uykuya yatmak daha iyi
Ama kâbusu var!
Akıl için yol birse
Birliğe eylem var

Bölük, pörçük gönlümüzde
Dünün sıkıntısı
İstim oldu bize yarınlar için
Yarın yar
Debriyaj tuttu
Vites aksı, şaftla kavrar
Hoş oldu içimiz
Sessizliğe heyecanımız var

Mihnet etmem hoş olana
Hakkı kayırsam!
İnsanlık için
Erdemi, erdemsizlikten ayırsam!
İnsanı, insanlığı için
Sevgi, barış, ekmek, bilgi ile doyursam
O zaman yarınlarda
Bayram var bayram

(14.08.1992)

Bayram KAYA