nasıl başladığını anlayamadığın bir rüzgara yakalandın sen
çok uzaktı kelimeler
çok zordu söylemek
içinde doğurup büyüttüğün senin sevdandı
dillenmediğinde sana zarar veren
ne coşkular yaşamıştın belki
kendi kabuğundaydın oysa
neydi seni ele geçiren
ilk anki küçük ilgiler görmek istemelere
görmeler kendini özlemlere bıraktığında
dile geliyordu herşey sana sormadan
kokularını çoğaltıyordun aşkın
nasıl da düşünceliydin
giremediğin hayatına
öylesine de uzakken aslında
öylesine de zorken biliyor musun?
sabrına emanet etmiştin cesaretini
yüreğine anlatmıştın tüm ihtimalleri
tüm kırılıp incinmelerin boşaydı
buna hakkın var mıydı ne dersin?
belli ki o da memnundu senin yüreğinden
ama belki o biliyordu bı sıkı düğümün çözümünü
ip de ucu da onda biliyor musun?
sen emin ol o hayata iyi geldiğinden
sevmeyi bildiğinden
demiştin ya, hiç böyle sevmediğinden
ve hiç böyle sevilmediğinden sanırım
imkansızısın sen onun
olamayacak geleceği
gündüz gördüğü düşlerisin sadece
içini ısıtan hayali gözlerinin önünde
herbir ayrıntısıyla ele aldığın canından
sana yalnız içten bir gülümseme.
sıcacık ve derinden......