Uzanmışım yatağıma bu gece de
Sönmüş bütün evlerin ışıkları
Odam karanlık hiç olmadığı kadar
Uyumaya çalıştığım bu saatlerin koynunda
Sanki zincire vurulmuşum.
Savaşım gecelerle, kendimle
Savaşım kör düşüncelere,
Kim bilir sevdiğim dostlarım şimdi nerede?
Nerede o gül yüzlü sevgili?
Uyuyorlardır herhalde tüm sevdiklerim
Onların avuntusundan uzaktayım şimdi
Şimdilik sevgilerimiz, sevdalarımız içimizde
Durgun karanlıklara bürünmüşüz
Ve bana artık uyumak ne kelime
Sıyırmışım camdan bütün perdeleri
Yıldızları seyrediyorum kendimden geçerek
Şimdilik tek tesellim onlar olmuş
Onlar gecemi aydınlatan ışığım
Taa ki gün doğana kadar
O zaman kadar onlar anlatacaklar
Bana en güzel masalları
O masallarda kendimi bulacağım.
Ve yıldızlara ulaşıp dünyayı unutacağım
Bu saatten sonra dostluğum onların olacak
Ve sen başucuma geldiğinde ey sevgili
Beni uyumuş bulacaksın saatler öncesinden
Çünkü geldiğin zaman artık seher vaktidir...