Dışarda
Işıkların solduğu
Siste kaybolan biçareler misali
Binaların arasında kaybolduğu
Yorgun bir kış sabahı

Bezgin kuş sesleri sarmış heryanı
Şehrin ısrarcı uğultusu içinde cılız
Uzaklara giden yolcular gibi aceleci

Hüzünlü renklere boyanmış ağaçlar
Geçmiş zaman hikayeleri gibi
Hergün biraz daha yükselen
Apartmanlar arasında
Yapayalnız siluetler her biri

Güneş mevsime yenik düşmüş
Sessizce beklemekte baharı
Işınlarını özgürce savurma özlemiyle
Yanıp tutuşuyor her gün

İçimde
Dünyanın en derin yalnızlığı
Kırk yılın alışkanlığı işte
Davet beklemiyor ki
Yerleşmiş yüreğimin baş köşesine

Gençlik desen
Beşinci mevsim bu iklimde
Sulamakla yeşermiyor ki geçen yıllar
Gel demekle gelmiyor ki mutluluk
Arayanı bulmuyor ki sevdalar

Zaten
Bulan bulmuş yarini
Hiç bir yere geç kalmayan ben
Geç kalmışım hayata

Yalnızlığım
Bir sen varsın vefalı
Kovsam bile hep yanı başımda



22/01/2009.......İZMİR.......