0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1245
Okunma
geceler kupkuru
gündüzler ıslak
metaforlarla konuşuyorum
sevişirken bile tek başıma
tut beni sıkıca ama bırak
iskeleler kayıksız
sevgisiz sokak köpekleri gibi
sevişen orospular görüyorum rüyamda
yalnızca aşk için
nefes alamıyorum
ama içiyorum bin yıldan beri
bu şehirden hem nefret ediyor
hem de onsuz yaşayamıyorum
güneş karanlık
evren kaçıyor benden
kara deliklerle oyalanıyorum
içimdeki
mesnetsiz iddialar var haklı
kurbağalar sürüngenleri suçluyor
yalnızım kalabalığın içinde
tek başıma kalamıyorum
ama sonra tekrar başa dönüp
sonum olacağını bilerek
onu düşünüyorum
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.