"Bu denle yakan kalbimi, sensin! bilesin..."

İşte gittin!
Ardında koca bir enkaz bırakarak…
Yarını meçhul,
Bahtı karanlık
Bir bedenim şimdi, ruhtan ırak!
Bozguna uğramış
Bir ordu komutanıyım sanki.
Sen beni/
Çözülmez bilmecenin ortasına
Atarak gittin!

Yurtsuzlar gibiyim/
Hani nerde yurdum?
Aklım hep boşlukta/
Faili aşikar bir cinayetim!
Dudaklarımda cigara
Ve haşhaşın en keskin hali/
Nasıl diyeyim yar..
Gözlerin gibi bu esrar!
Ciğerlerim tarumar..
Diyorum, ya namertsin sen,
Yahut diyorum çok mert!
Dertlerime dert;
Katarak gittin!

Her şeyden bihaberim şimdi.
Her şeyden muaf!
Sarhoş gibiyim hep/
Değil mi? Ne tuhaf!
Yar dedim sana yar,
Yar gel dedim
Gel şu ruhumu sar!
Gelişinde aynıydı gidişinde…
İkisi de kararsızlığın imgesi
Ahh gonca filizim,
Adın bende ızdarabın simgesi!
İşte yüreğimin sesi:
-Yeminimi, ahtımı
Gönül adlı tahtımı/
Umutlarımı/
Esmer bahtımı
Satarak gittin!

Git evet, git!
Daha sert olmalıydı gidişin!
Ve belkide…
Ve belkide öldürmeliydin beni/
O zaman bir ihtimal
Bende unutabilirdim seni!

Hakkım yok biliyorum:
Kal diyemiyorum sana elbet!

Gonca filizim;
Mutluluğu sana bağışladım.
Ben yüreğimi dağlarım!
Sanma ki gayrı keyfe keder,
Günlerim böyle geçer!
Bu dizeler
Bende bir mazi değil/
İnan sanki kahır tarlası!
Bu tarlanın dert suyuyum,
Dolu dizgin akıyorum/
Kahrımın tarlasına
Son bir filiz ekiyorum;

Bir adam: "- ızdırap çekiyorum!
Sende beni seviyor musun?
Bir kadın da: - sus, sus!
Bende ızdırap çekiyorum”
Dedi…
Adam, el çekti/
Eriyip yitti!
Kadın bir başkasına/
Gelin olup gitti!
Ve bu destansı aşk/
Böylece bitti!



SelimPusat...