köy geçmişi olan biri olarak şiirinizi çok sevdim...hatırlıyorumda koyun kırkılırken dedemle konuşmamıştım koyunların çanını yakıyorsun diye...çoçukluk işte....

Koyun Kırkmak

Köy hayatı çok zordur gardaş çekilmez
Her şeyin zamanı var zamansız diklimez
Tam her şey yolunda giderken bozulur
Fırtına çıkar adeta her taraf toz olur

Gün ve zamanı gelince koyunlar kırkılır
Üç beş koyundan sonra bu işten bıklır
Koyun yerde yatar doğru durmaz oda
Koyun yünü ile yapılandır köyde moda

Lakin yün köy kadınının en önemli el işi
Sabırla yıkanır, taranır kazak olur son işi
Bazen patik ,miner ,kilimde yapılır ondan
İstesenizde köyde vazgeçemezsiniz bundan

Adnan derki çok zaman bıraktım ben oyunu
Annemle beraber bende çok kırktım koyunu
Allah sabır sebat versin köyde bu işi yapana
İnsan kısılmış gibi oluyor bir ufacık kapana

Adnan ŞAHİN




tebrikler.

teşekkürler

saygılar.

güzel yansımış dizelere..tebrikler..

Kırklık vardı eskiden kırpıcının elinde
Ninem hemen başında, kirman belinde
Bir de türkü tutturdu mu yanık dilinde
Haz alırdım bakarken,ne güzeldi anılar............Cemil.

Can, şu an bu resim gözümün önünde . Kaleminize sağlık.

Kırklık vardı eskiden kırpıcının elinde
Ninem hemen başında, kirman belinde
Bir de türkü tutturdu mu yanık dilinde
Haz alırdım bakarken,ne güzeldi anılar............Cemil.

Can, şu an bu resim gözümün önünde . Kaleminize sağlık.

Kırklık vardı eskiden kırpıcının elinde
Ninem hemen başında, kirman belinde
Bir de türkü tutturdu mu yanık dilinde
Haz alırdım bakarken,ne güzeldi anılar............Cemil.

Can, şu an bu resim gözümün önünde . Kaleminize sağlık.

KOYUN KIRKMAK OLAYINI O KADAR GÜZEL, ZEVKLİ, NEŞELİ OKUNACAK DURUMA GETİRMİŞSİN Kİ ÜSTAT DAVARLAR BİLE BUNA ŞAŞAR. HER DAVAR BUNDAN BÖYLE YEMEZ ARTIK ZAVAR. BAŞLAR TÜRKÜYE MELEYEREK KENDİ LİSANIYLA "HAVAR, HAVAR" DİYE.

BAK DAVAR KIRKMAK BU KADAR KOLAY DEĞİL, DEGİL Mİ ÜSTAT.

DAVARLARIN AKSİSİ VAR. HUYSUZU VAR, UĞURSUZU VAR.

KAÇTIN MI YAKALAYANA KADAR KAÇ TANE KADIN TAKLA ATAR DÜZ YOLDA.

KAÇ TANE ÇOCUK DAVARI YAKALAYACAĞIM DİYE PARENTE ATAN NENELERE GÜLECEĞİM DİYE CANI YANAR KADINLARDAN YEDİĞİ OKLAVALARDAN, YAHUT TERLİKLERDEN, YA DA BAŞKA BAŞKA TERSLİKLERDEN.

BAU DAVARLAR VARYA BU DAVARLAR. BİZ ONLARI SAĞMAYIZ İNANKİ ONLAR BİZİ SAĞARLAR.

YEDİĞİ SAMAN, TÜKETTİĞİ ARPA, İÇTİĞİ SU, YATTIĞI YERE BIRAKTIĞI YEŞİL GÜBRE... OOF, OOOOOF.

ÇOK KİMSEYE KAVALI ÖĞRETTİ BU DAVARLAR.

ÇOK KİMSEYİ İFLAS ETTİRDİ BU DAVARLAR.

BU DAVARLAR NE İNSAN TANIR NE DE HALDEN ANLARLAR.

OY DAVAR DAVAR, İYİSİ ÇOK BELA SAVAR.

BAZILARI DA ADETA BİR TANKSAVAR.

YAVAŞ YAVAŞ GELİP DE "TOS" DEYİNCE, DARBEYİ YİYENEN DE SADECE "FOS" SESİ GELİR.

İŞTE O AN DAVARIN DA SAHİBİNİN DE BİTTİĞİ, HER İKİSİNİN DE DÜDÜK GİBİ ÖTTÜĞÜ GÜNDÜR.

HAYVANLAR ALEMİNİ YAZMAYA BAŞLAMIŞKAN "KAZ, CULUK, PAYTAK ÖRDEK" DE YAZILSA İYİ OLUR DEĞİL Mİ?

BEKLİYORUZ İNŞALLAH.

ŞİİRİN İÇİN TEKAR TEKRAR TEŞEKKÜRLER.

:)...

tebrikler...