Şiirlerim okunmalı benim;
yoksa nasıl bilecek herkes,
girdisini-çıktısını sevdanın?

Biri öfkesini kusacak şeytana,
Biri de melek bakacak insana,
Elbet, son şiirler işe yarayacak;
Ya hayat dersi verecek bir düşküne,
Ya da sevda yanıkları taşıyacak.

Okunmayan şiir kalmayacak sayfada,
Yürek, okudukça ne işlediğini bilecek,
Yoksa ne var ki birkaç dörtlükten başka,
Düzgünce, dosdoğru, ayakta dimdik,
Ya dünyada savaşmayı öğretecek,
Ya da onurlu ölmeye kışkırtacak.

Şiirlerim okunmalı benim;
yoksa nasıl bilecek herkes,
nerede olduğunu,
Hanya’nın - Konya’nın?

Bak işte dostum, derviş dökmeli derdini;
Dünyanın binbir hâlini bilmeli gözün,
Kalemi çekip, özün vurmalı deftere,
Böyle okunup, dillere düşmeli sözün,
Yoksa sazın, ağıdını çalar gaydanın.

Şiirlerim okunmalı yani benim;
yoksa nasıl bilecek herkes,
’Ali Cengiz’ini dünyanın?

11.01.2008

11.01.2008