Gün akşam olursa eğer yüreğim yanmadan,
Gözü yaşlı bir yetim gördümmü içim sızlar.
Nefesiyle ısınır gece boyu donmadan
Sokak kaldırımlarında yatan o çocuklar


Kimbilir hangi sıcak o ana kucağından,
Hayalinde sevgi dolu nefesle canlanır.
Şehrin acımasız o karanlık sokağından,
Gönül aydınlığını unutur da saklanır.


Kurtulmak kolay mı sandın şehrin batağından.
Düşse bir kere insan aleme maskaradır.
Niceleri var ki ahkam keser yatağından,
Ak zannetse de yüzünü vicdanı karadır.


Kimse bilmez, kimse sormaz hali nedir diye?
Sahipsizdir soğuk kaldırımların çocuğu.
Uzanacak bir sıcak eldir ona hediye,
Bir gülümsemeye hasrettir sokak çocuğu.


Gecenin rengini sorsan hep beyazdır ona.
Taş yürekli insanlarda merhamet karadır.
Issız sokaklar, mekandır sokak çocuğuna,
Bilmez ki insanlar, merhamet neden karadır?


Soğuk kaldırımlara ninnidir hıçkırıklar.
Gözlerde kuruyan o yaşlar oysa isyandır.
Her hıçkırıkta bir ananın yüreği yanar.
Yanan her yürek zifiri geceye isyandır.


Sevginin damlasını versen okyanus olur,
Neyi kaybeder insan? vicdanı varsa eğer.
İnan o kara gönüller sevginde kaybolur,
Sildiğin bir damla göz yaşı dünyaya değer.


Yakuphan........ Süleyman İskender