yağmur yağıyordu
pencereme vuran damlalar
gözümden akan yaşlar gibiydi

yoktun
ben bekliyordum

hani bir ümit derler ya
belki gelirsin
gelirsin diye bekliyordum

sanki şimdi döneceksin köşe başından
hemen ardından zil çalacak sanki
içeri gireceksin ellerini ovuşturarak
üşümüşsün
sıcacık çayı yudumlarken
geçiverecek günün tüm yorgunluğu
ben başımı göğsüne yaslayacağım
sen nefes almaya korkacaksın

gideli çok olmadı
hepsi hepsi bir bahar geçti üstünden
merak etme beni
eskilerden en iyi arkadaşımdı yanlızlık
sen yokken de vardı
şimdi sen gittin hep var olacak

şimdilik idare ediyorum
güneş doğunca başlıyor tiyatrom
gün batımında bitiyor
kader diyorum
böyle olması gerikiyormuş
böyle oldu

hayat belki seni bana çok gördü
olsun
yaşattığın her an için
ve yaşatamadığın anlar için teşekkürler sana
hiç önemi yok
ben beklerim seni bir ömür boyu
bu pencere kenarında...(SHR)