Dün yine herzamanki gibi aradım seni sonsuz boşluklarda
Koştum hiç durmadan sonunu göremediğim geniş yollarda
Bağırdım,haykırdım dağlara,ırmaklara yalnızlığımı
Herkes sesimi duydu da bir sen duymak istemedin

Karanlıklar çöküyor yıne sensiz şehrin sokaklarına
Gözlerimden değil yüreğimden akıyor gözyaşlarım
Rüzgarlar adını fısıldıyor kulağıma engel olamıyorum
Bizi birbirimize herkes yakıştırdı da bir sen yakıştıramadın


Yağmur taneleri düşüyor sana dokunamayan ellerime
Her yerimi ıslatıyorda bir tek yüreğimdeki kızgın ateşi
Islatamıyor delice durmadan yağan yağmur damlaları
Ne olur sen söndür senin için yanan bu içimdeki yangınları

Hasretin beni esir etti sevmediğim zindan gecelere
Hergeçen gün eriyorum sensiz doğan güneşle
Bu ayrılık acısını yeterince yaşattın sen bana
Şimdi gözlerimi kapatıyorum açtığımda ne olur gel yanıma...