İçimde tevekkülünü kaybetmiş bu bekleyiş ,benim elimi kolumu bağlayıp sana doğru sürüklüyor kalbimi...

Öyle yorgunum ki; Tüm yorgunluklarım sıralansa ilk sırada sen olursun...Beni en çok’ seni sevmek yordu...

Sen degil de yokluğun girerse bu eve,kediler bile dağılır benimle birlikte...

Göğün sancısı oldu mu sen bu dünyadan giderken??Anneler sancı çekiyor ya dünya ya getirirken... O gün benim kalbimde hissettiğim göğün sancısıydı...

Ben seni gözlerim kapalı arıyorum ve gözlerim kapalı buluyorum,,Öyle nerede olduğunu çok iyi bildiğimden degil rüyaları gözlerim kapalı görebildiğimden...

Gözlerinde yaşatamadığın umudu, kendi kalbime gömdüm,, Senin umudun öldü diye ben gözlerimi kapattım Dünya’ya...

Kendimi kaybetmiş anlarda yazmış olmalıyım bu şiirleri, çünkü aramakla bulunmaz bu kelimelerin böylesine yan yana gelişi...

Benim için artık şiirler önemli,Sizin için ,yazılması önemli mi???