1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
46
Okunma
Geceyi bir hamlede yırtan o uğultulu tünel,
Çünki hak, boyun eğmeyene sunulan tek emel!
Biz ki süslü pusulayı söküp attık derinden,
Pay aldık ancak celladın kanlı, kırık elinden.
İnsan ki kendi eliyle ördü bu karanlığı,
Adalet diye sattı bize en ucuz sarsaklığı.
Sustular, çünki susmak sığınmaktı leş gibi,
Oysa hak: Bir örstür ki kor ateşle pişmiş gibi!
Sormayın hangi liman, hangi limanda huzur?
Ben gemiyi yakanım, geride küller durur.
Teneke teraziniz tartamaz bu gazabı,
Yırtıp attım önüme sürülen o hesabı.
Ey kalbim, uyan artık şairlerin düşünden,
Geç o pamuk sofranın, o kalleş gülüşünden!
Hak dediğin: Taşa vurup topukları yürümek,
Yalanın surlarına tek başına yürümek!
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.