Bir rüzgar eser inceden, dağların serin yamaçlarından,
Gönlüme bir cemre düşer, adını andıkça bu can.
Ne cihanın gürültüsü kalır akılda, ne de yalan dolan,
Seni seviyorum, bunu bir sen bil, bir de yaradan.

​Gözlerinin o derin ufkunda kaybolur bütün kederim,
Sen gülünce bahar gelir şu kurak, garip bağıma.
Seninle anladım bu fani ömrün ne kadar değerli olduğunu derinden,
Seni seviyorum, kurban olurum o masum bakışına.

​Yollar uzun, dağlar sarp, hayat dediğin şu ince yokuş,
Sen yanımda olunca ne gam kalır, ne de kış ayazı.
Bir elin elimde ya, dünyaya bedeldir o sıcak dokunuş,
Seni seviyorum, alnıma yazılan en güzel, en tatlı yazı.

​Ağlamasın gözlerin hiç, hüzün yakışmaz o güzel yüze,
Biz bu yola baş koyduk, baş vermek var bu sevdaya.
Dünya yıkılsa da karşımıza, kalsa da sözümüz sözde,
Seni seviyorum, and olsun bu ömür, bu can sana feda.

​Ey gönlümün sultanı, ey bu garip hanın neşesi!
Ne zenginlik ister bu yürek, ne de şan şöhret.
Seninle yankılanır içimdeki o en coşkulu türkü sesi,
Seni seviyorum... Dünya durdukça sürecek bu emanet.

Recep Hayal
Hayaloğlu