ÖMÜR DEDİĞİN

Bir sabah uyandım, yıllar yok olmuş
Dün dediğim günler maziye dolmuş
Avuçta ne kaldı, ne varsa solmuş
Tutamadan ömür geçti be dostum

Nice yollar gördüm, nice kervanlar
Nice yollar gördüm geçti zamanlar
Gönlümde büyüdü suskun feryatlar
Duyamadan ömür geçti be dostum

Bir umut peşinde koştum durmadan
Gönül kapısını çaldım varmadan
Kendimi aradım kendim bulmadan
Bulamadan ömür geçti be dostum

Ne saray istedim ne de serveti
Bir sıcak yuvaydı gönlün niyeti
Meğer en zor şeymiş insanın kendi
Bilemeden ömür geçti be dostum

Akşamın renginde sustu hevesler
Yürekte küllenmiş nice nefesler
Bir gün diner sandım içimde sesler
Dinmeden de ömür geçti be dostum

Şimdi aynalarda başka yüz varmış
Gelen her mevsimden bir yaprak kalmış
Felek dediğin de görevini almış
Gülmeden de ömür geçti be dostum

Ustam der ki dünya konup göçmektir
Her gelen misafir, vakit seçmektir
Ömür dediğin bir ince gerçektir
Anlamadan ömür geçti be dostum
23.09.2026
Aybars KARLIDAĞ