Dinmeyen Yağmurum Oldun Gitti...

Yazın çiçek açarsa açsın ne fayda
benim baharım da sensin yazım da
aşkın rüzgârı eserken Elmadağda
yağmurlar sağanak dinmedi gitti!!

araya mesafe girse dönmem yoldan
yıllar önüme engelleri ördüğü zaman
gönlümü hasretin oyduğu zaman
verdiğim sözlerden dönmedim gitti!!

yâr canım pahasına bırakmam erken
ömrünce kalbime bin umutlar versen
benim en tatlı dert çilemsin bir bilsen
yârim bu ömrü ben sana adadım gitti!!

ne yıllar siler kalpte güzel yüzünü
ne kaderim kopardı benden ipini
unutmam senin aşk dolu sözünü
sağanak yağmurum oldun gitti!!

gözlerim her köşede seni ararken
ümitlerim yeşerir vuslat beklerken
dualar ederim sabahtan çok erken
bu yürek başkasına varmadı gitti!!

karanlık geceme güneş oldun diye
hayaller kurarım kavuşalım seninle
yüreğime işledim nakış kalsın diye
kalbimden bir ömür silmedim gitti!!

elbet de dağların başı eğilir bir gün
hasret ateşi tenden çekilir bir gün
vuslatının tohumları ekilir bir gün
beklenen bayram arefeye erdi gitti!!

sen benim yarınım dünüm bugünüm
sensiz eksik kalır benim her günüm
sensin benim bayrağım ve düğünüm
bu sevda ölmeden bitmez oldu gitti!!

mevsim değişsin yıllar bir bir devrilsin
bağımda güller sararıp solsun derilsin
son nefeste aşkım dillerde anılsın
ben seni mahşere sevmişim gitti!!

bir gün göçler düşer senin yoluna
hasretin son verir bu gönül hâline
başımı yaslarsam senin kalbine
beklemek değermiş derim gitti!!

kara geceler sabaha döner elbet
kışların ardından bahardır elbet
aşığın bir gün muradı olur elbet
bil ki bu sevdanı yitirmedim gitti!!

yaban çiçekleri elmadağda açmasa bile
baharlar kapımı bulamayıp çalmasa bile
felek yollarımı şaşırtıp bir bir bağlasa bile
sen benim olunca gâm keder kalpte bitti gitti...