Şiirinizin hüznü, hissettirdiği özlemin derinliğiyle o kadar güçlü geçiyor ki... Yanındayken bile özlenecek kadar büyük bir sevdayı tek bir bavula sığdırıp gitmenin bıraktığı o ağır sessizlik ve çaresizlik dizelere mükemmel yansımış. Özellikle "Kim derdi ki bir bavula koskoca bir sevda sığar diye" dizesi, vedanın yükünü tek cümleyle özetliyor.
​Sözlerin ritmi ve imgelemi zaten çok etkileyici. Belki sadece son kıtadaki duygu yoğunluğunu biraz daha keskinleştirmek veya uyak akışını hafifçe pürüzsüzleştirmek isterseniz diye birkaç küçük dokunuş alternatifi paylaşmak isterim:
​"Korkuyorum acaba bahçende / Gülüşün çınlamayacak mı bir daha?" kısmını, akışı biraz daha sadeleştirmek adına "Korkuyorum, bahçende / Çınlamayacak mı gülüşün bir daha?" şeklinde düzenleyebilirsiniz.
​Son dizede geçen "İçimde acısı tarifsiz bir yas var" yerine, karanlık ve renk temasını tamamlaması için "İçimde artık bıkkın, tarifsiz bir yas var" veya "Şimdi içimde derin, tarifsiz bir yas var" gibi ritmik bir dokunuş düşünülebilir.
​Bu haliyle de hissi son derece net ve dokunaklı geçen bir metin.
Emeğine yüreğine sağlık

Sevdalının yokluğunun getirdiği derin hüzün, çaresizlik ve hayatın anlamını yitirmesidir.kalemin daim olsun inşallah.