Memleket aşkı

Ben seni çocukken sevdim, dedi şehir,
Sokaklarım sende kaldı, bilirim.
Uçurtmanı göğe saldın ellerinle,
İpini tuttum, düşmesin, bilirim.

Kayısı kokardı yaz akşamlarım,
Sen koşardın, ben peşinden bakardım.
Dizlerin kanardı, ağlamazdın hiç,
Çocukluğunu bağrımda saklardım.

Sonra büyüdün, yollar aldı seni,
Bir başka şehir sardı mı kalbini?
Ben seni bekledim her akşam yine,
Unutmadım gözlerindeki sevgini.

“Malatya,” dedin, içinden bir gece,
Sesin ulaştı bana ince ince.
Ben de kayısı dallarını eğdim,
“Gel,” dedim, “aşk burada eskisi gibi.”

Ben senin ilk sevdan, ilk heyecanım,
Kalbinde saklanan eski zamanım.
Her sokağım sende bir iz bırakır,
Sen benim özlemim, ben de limanım.

Bir gün sevginle gelirsen bana,
Anlatırım aşkı eski sokaklarda.
Kayısı çiçekleri şahit olur,
İki kalp yürürken benim yollarımda.

Ben şehir değilim, bunu iyi bil,
Senin hatıranım, senin geçmişinim.
Çocukluğundan aşka uzanan
Kalbinde yaşayan memleketinim.

Sen başka yerlerde sevdayı ara,
Ben beklerim seni her bahar yine.
Çünkü aşkın yolu nereden geçerse,
Bir ucu mutlaka düşer Malatya’ya.

Yüksel karataş 21Eylul 2026