"bakma gittiğime / pılıyı pırtıyı topladığıma bakma / dönerim yine" ve "senin anlayacağın kapı gibiyim" derken, hayatın o en yalın, en samimi ve dobra dertleşmesini serbest veznin o doğal akışıyla ne kadar sıcak anlatmışsınız. "sabret biraz / fazla sürmez burada işim / yine anlatacaklarını dinlerim" mısralarınızdaki o vefalı ve sarsılmaz duruş, kalemin samimiyetini kalbin dürüstlüğüyle mühürleyen bir şairlik göstergesidir.

Kendi içine çekilen gurbet yollarına, pılı pırtı toplanan vedalara ve yalan dünyanın tüm o sessiz hırpalamalarına inat; "kendine de eziyet verme / iyiyim ben buralarda" diyerek gidenin yükünü bile asaletle göğüsleyen o dürüst, o şefkatli kaleminizi içtenlikle selamlıyorum. "BENİ DÜŞÜNME" adını verdiğiniz bu kıymetli eserin satırlarındaki o duru koruma hissi ve dert ortaklığı, okuyanın hafızasında yer edecek çok kıymetli bir sestir. Kaleminize, o koca şair yüreğinize sağlık...

İnsan geçmişin hatalarını birliktelikleremi çektiriyor
Geçicekse çekilicek hatalar bir birlikteliktir
Bende geçmeyenleri var Dante gibi ömrün yarısına dayanıyoruz gittikçe bitmiyor dert olmuyor yanımda kimse
Olmaması daha iyidir hülyalarda cehennemi çektiriyoruz en azından diyoruz ama
Hülyalardan başka da gerçeklik yok başların belası ben başı vurulucak ben
Ama hala omuz üstünde veya toprak üstündeyse vardır bir nasibimiz