1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
63
Okunma
Aynı Toprak
Aynı toprağa kök salan,
aynı kökte beliren
iki ayrı çiçektik.
Birlikte büyüdük.
Aynı aşıdan beslendik,
aynı dili konuştuk,
aynı rengi taşıdık.
Çiçeklerden biri
beğenmedi toprağını.
Söylendi,
küstü güneşe.
Suyuna sırt döndü,
toprağına kızdı.
Kök tutamadı.
Kurudu zamanla.
Toprağı suçladı,
güneşi, suyu, mevsimi...
Oysa yanı başındaki diğer çiçek
direniyordu hâlâ.
Şükürle döndü yüzünü ışığa.
Suyunu içti,
toprağını emdi.
Renklendi,
boy verdi.
Rüzgâra rağmen,
korkularına rağmen
daha derine sürdü köklerini.
Emekle,
sabırla
çoğalttı kendini.
Çünkü büyümek;
korkusuz olmak değil,
korkuya rağmen
ayakta kalabilmekti.
Aynı toprakta iki ayrı kader...
Biri toprağa küsmeyi seçti,
diğeri kök salmayı.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz