Tozlu bir akşamın
Boynu bükük lambasında
Ìğne siyah bir gölün üzerine konsun

Cızırtılar arasından
Kimsenin bilmediği bir Ṣehir çıksın
Sokaklarında çocukluğumuz dolaşsın
Ceplerinde misket değil
Henüz yaşanmamış yıllar taşısın

Plak dönsün..

Bir evin duvarından
Eski bir takvim düşsün
Yaprakları kopmuş günler
Zeminde sarı Kuşlar gibi çırpınsın

Mutfakta unutulmuş bir fincan
Soğumuş çayın dibinde
Bir annenin sustuğu yeri saklasın


Pencere açılınca
Geçmiş içeri girmesin

Plak dönsün..

İğne her çizikten geçtiğinde
Başka bir yaşımızı uyandırsın

On yedi yaşımız
Bir istasyonun peronunda beklesin
Yirmi beşimiz
Cebinde kırışmış bir mektupla
Yanlış trene binsin
Kırkımız aynaya bakıp
Yüzündeki çizgileri
Yol haritası sanmasın


Ve bu günümüz..

Bir sandalyede otursun
Kimseye görünmeden
Kendi ömrünün cenazesini dinlesin
Kimse bilmesin
Hangi şarkıda ağladığımızı

Plak dönsün..

Çünkü bazı şarkılar kulaktan değil
Kaybettiğimiz yerlerden duyulur
Bir nota düşsün yere
Kırılmasın, dökülmesin

Bir hatıra dokunsun omzumuza
Dönüp bakmayalım
Bazı şeylerin yüzüne bakınca
Ìnsanın kendi yüzü eksiliyor çünkü

Plak dönsün..

Dünya dışarıda
Bütün ışıklarıyla döne dursun
Biz içeride
Bir iğnenin ucunda
Koca bir ömrü çevirelim

Şarkı bittiğinde
Ìğne son çizgide takılıp kalsın
Aynı nota
Aynı cümle
Aynı yara


İnsan bazen
Bir plağın çizildiği yerde değil
Bir daha hiç dönmeyecek birinin
Gittiği yerde yaşlanıyor

Plak dönsün..

Dönsün..

Bazı geceler
Müzik susarsa
Duyacağımız şey şarkı değil
Ìçimizde hâlâ dönmekte olan
Birinin ayak sesleridir

Plak dönsün..

Ìğne eski bir şarkının
En kırık yerine değsin
Bir zamanlar
Aynı odada çoğalan sesler
Şimdi duvarlarda yankı olsun

Plak dönsün..

Dönsün ki
Unutuldu sandığımız ne varsa
Bir kaç çizikle geri gelsin
Birileri gülmüş olsun o şarkıda
Birileri henüz gitmemiş

İğne döndükçe
Bir ömür geçsin içimizden
Kırılmış yerlerimizden
Sessizce bir türkü aksın
Ve şarkı bittiğinde
Kimse hemen kalkmasın yerinden

Belki hayat
Tam da o son cızırtıda
Söyleyemediğimiz bir cümleyi
Nihayet tamamlar bize

Plak dönsün..

Biz biraz daha dinleyelim
Çünkü bazı hatıraların
Başka türlü sesi yok
Bu gece zaman sussun
Bir ömür
Kırk beşlik bir plağın
Ìki yüzü arasında sıkışıp kalsın


sevay