6
Yorum
25
Beğeni
5,0
Puan
270
Okunma

Bugün 02.07.2026
Yitirdiğimiz bütün canları derin bir hüzün, saygı ve dua ile anıyoruz.
Allah, rahmetini üzerlerinden eksik etmesin.
Kabirlerini nur, makamlarını cennet eylesin.
Geride bıraktıkları acıyı yüreğimizde taşırken, bir daha hiçbir annenin evladına, hiçbir evladın sevdiklerine böylesine ağır bir veda vermemesini diliyoruz.
Ruhları şad, mekânları cennet olsun.
Rahmet, minnet ve sonsuz saygıyla...🙏
Gerçek Müslüman;
kinin değil sevginin, zulmün değil adaletin, nefretin değil merhametin yanında durandır. Allah’ın adını anarak masum canlara kıyanlar, İslam’ın değil, insanlığın da düşmanıdır.
Din, cinayete değil yaşatmaya, barışa ve kardeşliğe çağırır.
Hiç bir inanç, masum cana kıymayı meşru göstermez.
Canı veren de alan da Allah’tır. Hiçbir insan, Allah’ın verdiği can üzerinde hüküm sahibi değildir.
İnanç, kul ile Allah arasındaki en mahrem bağdır. Herkesin günahı da sevabı da kendinedir.
Hiç kimse, kendini Allah adına hüküm verme makamında göremez.
Masum bir cana kıymak, Allah’ın iradesine karşı gelmek ve O’nun hükmüne ortak olmaya kalkışmaktır.
Hele ki böyle bir vahşet😢
İnsanlığın yüzünü karartan, vicdanları susturan bir cinayet karşısında hiçbir gerekçe, hiçbir slogan, hiçbir ideoloji ve hiçbir dinî söylem kabul edilemez.
Böyle bir vahşeti din adına savunmaya çalışmak ise dine değil, dine en büyük kötülüğü yapmaktır.
Hiçbirimiz O’nun adına hüküm verme yetkisine sahip değiliz.
Gerçek iman kinle değil merhametle, nefretle değil adaletle yaşanır.
Vicdan sustuğunda insanlık da susar.
Tarihe kara bir leke olarak geçen bu katliamlar, insanlığın vicdanında kapanmayan yaralar açmıştır.
sevay
2 Temmuz
Takvim,
bugün yalnızca bir yaprak çevirmedi
Gökyüzü,
adını söylemeden karardı
Rüzgârın taşıdığı küllerde
yarım kalmış türküler vardı
Suskunluğun bile
gözleri doluydu
Bir ateş düştü zamana
Yalnız duvarları değil
Ìnsanın insana olan inancını da
yakıp geçti
Ama bilir misin?
Kül,
bazen toprağa bırakılmış bir hafızadır
Her 2 Temmuz geldiğinde
Vicdan yeniden yoklanır,
unutanlar eksilir,
hatırlayanlar çoğalır
Çünkü bazı acılar
yalnız geçmişte kalmaz
İnsanlık,
aynı yarayı her yıl
yeniden hisseder
Ve bir dilek yükselir
sessizce Göğe
Hiçbir düşünce ateşe verilmesin
Hiçbir türkü yarım kalmasın
Hiçbir Ìnsan
bir daha nefretin dumanında
kaybolmasın
Ve o günden beri
Temmuz..
aynı sıcaklıkla gelmiyor hiçbir yere
Güneş doğuyor belki ama bazı sabahlar
ışık bile çekiniyor
Ìnsanın karanlığından
İnsan ancak başkasının acısını da
kendi acısı kadar duyabildiğinde
gerçekten insan olur
2 Temmuz...
Bir tarih değil yalnız
Vicdanın önüne bırakılmış,
kapanmayan bir sorudur
Bazı insanlar
ölümleriyle değil geride bıraktıkları ışıkla
yaşamaya devam eder
Ve o ışık...
Her 2 Temmuz’da
bir kez daha
Vicdanın penceresinde yanar
Acı adını haykırmadan da yüreği yakabilir
Bugün bir kez daha anlıyorum
Ateş yalnız odunu yakmıyor
Nefret önce
Ìnsanın içindeki merhameti kül ediyor
Bir yürek yandığında, yalnız bir hayat değil
Hepimizin ortak vicdanı da
biraz daha eksiliyor
Gerçek yas yalnız gözyaşı dökmek değil
Gözyaşına sebep olan karanlığı
Bir daha büyütmemektir
sevay
5.0
100% (9)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.