Mumyalanmış duygulardan ibarettir geçmiş zaman
Yüz yıl sonra bile iğde ağaçlarının kokusu
İlk aşık olduğun yazdaki notalardan çalar
Yalnız ne güneş artık öylesine yakar toprağı
Ne de serçelerin sesi eşlik eder ruhuna
Ve o yazki koku
Ansızın çalınmıştır parmak uçlarına
Aynı ağaçlı caddeden değilse bile
Geçmiş zamanın dik merdivenlerinden
Parmak uçlarınla çıkmaya çalıştığında
Ürkütmemek için hiçbir mumyalanmış çiçeği
İşte ansızın iğde kokuları delik deşik ediyor parmak uçlarını
Patavatsız bir soru gibi çarpıyor yüzüne yaz mevsimi
Merdiven boşluğunda kaybolmuş tüm yıllarını sorgulayan
Tek kelimelik cevaplarla uğurlanan bir imtihan
Fakat dikkat et
Tek bir yalandan solacaktır solacaktır tüm çiçekler
Serçeler ürperecek bundan
En soğuk memleketlere birer birer göç edecekler
Merdivenlerin basamakları da terk edecektir seni
Parmak uçlarından sızan kan sıcak
Korkarım senin doğruların asla iğde kokmayacak
Patavatsız sorulara aranan
Usturuplu cevaplar kadar sahte
Genzini yakan kokusuyla
Plastik çiçeklerden ibaret bir yaz senin olacak
.
.
.
Ve mumyalayıp yine rafa kaldıracaksın
İlk aşık olduğun yazdaki duyguları