Ne kadar derin, hakikati ve faniliği sade bir dille yüzümüze vuran nefis bir şiir. Dünya hayatının geçiciliğini, gücün, makamın ve hırsın ölüm karşısındaki çaresizliğini çok güçlü ve akıcı bir üslupla işliyor.

"Kral", "bey", "vezir" ve "paşa" gibi dünyevi gücün zirvesindeki isimlerin bile ecel karşısında sıradan insanlardan farksız olduğunu, her payenin ölümle son bulduğunu çok güzel özetliyor.

​Dünyayı "bala", ona kapılmayı da "parmak banmaya" benzetmek muazzam bir imge. Tadı damağında kalacak sanırken aslında hakikatten kaçıldığını söylemesi son derece etkileyici.

​Nefs ve Akıbet: Son kıtada kör nefsine uyanların, helal-haram gözetmeyenlerin de eninde sonunda aynı sonla karşılaşacağını belirtip noktayı koyuyor.
​Sözlerinize ve kaleminize/yüreğinize sağlık; fani dünyanın telaşına daldığımız anlarda durup düşündüren, tokat gibi çarpan çok güzel bir nasihatname olmuş.

Anlatımı anlamı çok güzel bir şiir okudum yüreğinize sağlık

Dünya hayatının faniliği ve nefse aldanıp geçici olana kapılan insanın kaçınılmaz olan ölüm gerçeğinden ve hakikatten kaçamayacağıdır.kalemin daim olsun inşallah