Canım Annem

Bugün bir sessizlik çöküyor odanın ortasına,
Takvimden düşen en ağır yaprak gibi...

Zaman geçiyor demlerle, seneler devriliyor üzerine,
Ama acının ve özlemin yaşı hiç değişmiyor anne.
İnsan kaç yaşına basarsa bassın,
Annesiz kaldığı gün eksiliyormuş meğer dünyadan.

​Bir hatıra sızıyor pencerenin aralığından,
Elinin değdiği bir eşya, dualarının sindiği bir köşe kırıntısı...

Sanki az önce yürümüşsün gibi koridorda,
Sanki o bereketi eksilmeyen mutfaktan,
Hâlâ senin o merhametli, huzur veren ayak izlerin geçiyor.

​Nereye baksam senin o şefkatli bakışın,
Nereye dönsem zihnimde yankılanan o dualı fısıltı.
Sözlerin ki fırtınalı denizleri dindiren tek sığınaktı bana.

Şimdi rüzgâr yaprakları okşadıkça,
Toprak yağmuru içine çektikçe,
Ben senin kokunu arıyorum gecenin koynunda.
​Toprak sarmış olabilir bedenini,
Ama senin bıraktığın sevgiyi, o katıksız merhameti
Sarmaya ne toprak yeter bu dünyada, ne de zaman...

Sen benim çocukluğumun ilk cennetiydin,
Ömrümün en sağlam kalesi,
Dillerimden düşmeyen en aziz duam...

​Gözlerimi kapatıyorum bugün bir anlığına,
O şifalı, ak ellerinin serinliğini hissediyorum alnımda.
Bir Fatiha yükseliyor sessizce gökyüzüne,
Bir yudum gözyaşı düşüyor avuçlarıma.
​Işıklar içinde uyu, mekânın cennet, ruhun şad olsun.
Rabbim seni rahmetinin o sonsuz denizinde ağırlasın,
Unutulmaz sızım, bitmeyen duam,
Canım annem...

​Hasan Belek-Akçay
15.09.2026


Anam

​Nûrdan bir elimdin, dâim duâlı,
Gönlüme serptiğin sevgi mayalı.
Sözlerin şifadır, hikmet safalı,
Ömrüme bülbüldür, o bahar anam.

​Dizinde uyuttun dertli başımı,
Şefkatle silmiştin gözden yaşımı.
Gittiğin gün büktün sabır taşımı,
Yürekte sönmeyen bir diyar anam.

​Akçay’ın rüzgârı seninle eser,
Yokluğun bağrımı kılıçla keser.
Rûhum hep peşinden sedasız gezer,
Şu garip gönlüme de mimar anam.

​Sen idin hanenin sabır direği,
Rahmetle çarpardı melek yüreği.
Hakka vâsıl olmak tek bir dileği,
Başımda tac olan yâdigâr anam.

​Yüzünde parlayan ilâhi nûrdan,
Sığındım gölgene belâdan, nardan.
Ayırmasın Rabbim pâk olan zardan,
Şefkatle bakışın hep dîdar anam.

​Aklımdan hiç çıkmaz o güler yüzün,
Kalbime çökse de bitmeyen hüzün.
Sözünde saklıdır en berrak özün,
Başımda taht kuran sen hünkâr anam.

​Hasan’ın sinesi yanıyor korla,
Çekilir mi bu dert söyle bu zorla?
Yüreğim seslenir duâlı zârla,
Ruhun şad olsun bak ey serdâr anam...

​Hasan Belek - Akçay
14.09.2026