Geç dediler.
Geçtim Yâr.
Geçtim ulan.

Canımdan geçtim,
kanımdan geçtim,
sana varmayan ömrümden
geçtim.

Sen benden geçtin.

Ben senden geçerken
kendimden eksildim
Bizim payımıza
bir ömrün eşiğinde
birbirimize geç kalmak düştü Yâr.
Sonrası mı?
Yaşanmamış günlerin yasıydı
Mesela ,
Aynı yastığa
bir tel saçımız düşmedi.
Aynı duvarda
iki gölgemiz akşama varmadı.
Bir sofrada
ellerimiz yan yana yorulmadı

Ben yine de
seninle yaşayamadığım ne varsa
içimde yıllarca taşıdım Yar

Hayatim bitti ,Ömrüm geçti ,gençliğim tükendi

İçimde
seninle yaşlanamayan bir kadın
siyahlara büründü.

Ne ardından
bir ağıt yakabildim,

ne benim oldun da
ardında kalabildim.
Şimdi söyle bana Yar
Hangi toprağa vereyim
elini hiç tutmamış ellerimi?

Hangi mezara yatırayım
seninle yaşlanamayan kadını?

Benim yasımın ölüsü yok Yâr.

Kaç kere Yâr dedim ben sana,
her seferinde
bir ömür yarım ben kaldım.

Ben sana kavuşamadığıma değil

seninle yaşlanacak diye
içimde sakladığım o kadını
sensiz ihtiyarlattığıma yandım.

Söylesene Yâr,
söylesene...

Beni hangi yarına bıraktın?

Sen yoksan,
yarın neye yarar?

Ah be Yâr...
Çık gel Allah için