1
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
85
Okunma
Soldu açan goncalar,bülbül feryat eylesin
Gül bitti bağ bozuldu,garip gönül neylesin
Eski neşeden yok hiç,ne bir iz ne alamet
Yalnızlığa sığınmış,biçaredir bu feryat
Dikenler sarıp sarmış, gülün güzel yerini
Bahar gitti,yok etti,o ihtişam ferini
Matem tutar gökyüzü,ağlar sessiz bulutlar
İnletir akşamları,figan eden umutlar
Issız bahçede öter,fersiz kalan bu bülbül
Ne bir dost sesi kaldı,ne de açan tek bir gül
Adamışken ömrünü,o güzelim günlere
Şimdi yalnız ağlıyor,hasretle dünlere
Nerede fırtınalar,hani o eski coşku?
Dilsiz kaldı bahçeler ,kırıldı gönül meşki
Suskun artık o bülbül,matem dolmuş bağrına
Gülsüz kalan bahçede,nedir bülbülün suçu?
14.09.2026
Köksal PULURLUOĞLU
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz