VAZGEÇELİM USTAM

Hiç sorma be Ustam
Şiirler bu gece narkoz misali
Şerefsizim damara vurur gibi okuyor okuyan
Şiirler mi yoksa;
Sesinde hüznün tınısını, hazanın sarısını barındıran gönlü naif o adam mı daha cana dokunuyor bilmiyorum
Bilmiyorum amma
Bir acayip bu gece
Bu gece bir başka karanlık,
Bir ayrı suskun
Bir tek, bir tek şiirler konuşuyor
Bir de… o adamın sesi yankılanıyor duvarlarda.

Gece kırgın galiba aya, yıldızlara
Gece mi, ben mi daha kırgınım, onu da bilmiyorum ya.
Neyse Ustam neyse!

Birazdan çıkıp sokağa,
Ulan dünya,
Barındırdıkların bu kadar zalimken
Nasıl dönmeyi unutmuyorsun diye nara atasın var...

Sorma be Ustam
Canımda ki yaralar, jilet kesiği sanki mübarek
Kabuk bağlamaz mı yara dediğin
Olmuyor işte, olmuyor, hiç bir şey merhem olmuyor

Ulan zalim!!!!
Evet, evet evet sana diyorum, Ustam neden uzaktasın bu kadar?
Demez misin ihtiyacı var bana,
Demez misin çekmek ister kafayı,
Demez misin esmiştir yine aklına da, sayar ana avrat kızdıklarına.
Demez misin bir çilingiri kurayım,
Bulup şişenin dibini de, sızıp unutsun dünyayı...

Ahhh be Ustam sorma hiç bir şey
Ve sen benim kusuruma da bakma olur mu?
Bir sen çekiyorsun nazımı
Bir sen işte her şeysin bana

Gönül dostum, canıma can olan Ustam
Paramparçayım, Paramparçayım da anlamıyor o yar dediğim
Ah canına okuduğum yar!
Yar diyorum yar da, demiyor nasıl bu adam, Ne halde,
Özlemiştir diye.
Fark etmiyor üzüldüğümü,
Fark etmiyor incinip sustuğumu
Fark etmiyor konuşmak isterken lal olduğumu

Boş ver be Ustam, boş ver….
Gel sen gel,içelim.
Bir İki Üç şişe devirip
Vazgeçelim bizden vazgeçenlerden. Vazgeçelim,
Sessiz sedasız ölür gibi severken vazgeçelim
Vazgeçelim Ustam vazgeçelim.

Binnur Doğan