1
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
64
Okunma
Ne şarkı çalıyordu,
ne de bir müzik vardı.
Sadece iki yarım beden,
aynı hikâyede dans ediyordu.
Hayallerin elini tutan gece,
bakışları birbirine sapladıı.
Anılar ikisinin içinden geçti,
yaralar kapladı en büyük boşluğu.
Yılların elinde biriken hasret,
kaç özlem doğurmuştu orada.
Sımsıkı sarıldı iki gölge,
yokluğun yağmuru aydınlattı yüzleri.
Birbirine değdi üşümüş dudaklar,
ikisi de ıslandı boş sokaklarda.
Söylenecek ne varsa gözler konuştu,
geceyi uyuttuk göğsümüzde.
Sözleri yazan kalemin ucu,
kâğıdın kalbinde şimdi.
Bak yine dağıldı mısralar,
gözlerime biraz sen kaçtın.
İçim yorgun,
bir anının sabahladığı bu geceden.
Anlamsız bir rüzgâr giriyor pencereden;
masadaki kâğıtlar dağılıyor etrafa...
İçimi mi toplasam,
odayı mı, bilemiyorum.
Günal Aydın
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
