Duygu seline kapılan kul elenir
Sistem sömürür temiz gözyaşını
Mantıkla dik tut şu eğik başını
Hissiyatla yürüyen hep diklenir

Kör inançla sarılma her yalana
Aklını kiraya verenler ezilir
Zalimlerin çarkı böyle dizilir
Kanma gözdeki yaşı acıyana

Vur patlasın diyen o sahte düzene
Mantığın çekici vurulmalı elbet
Duyguyla örülmüş köleliği kahret
Hesap sor rasyonel seni her üzene

Kalbin ritmiyle kurulmaz ki adalet
Slagonlar avutur zayıf zihinleri
Çözmek gerekir bu karanlık inleri
Mantık yoksa sonu mutlak felaket

Duygu tüccarı sarmış dört bir yanını
Seni vicdanınla vururlar derinden
Oynat dünyayı mantıkla yeniden
Koru bu vahşi düzende canını

Duygu bir sistir önünü kapatır
Mantık fenerdir gerçeği gösterir
Zulmün tahtını savaş eritir
Çünkü cehalet acıyı dayatır

Kördüğüm elinde bilim bombadır
Rasyonel delilik sarar dört yanı
Akıldır eriten karanlık anı
Çünkü akıl nurlu sönmez lambadır...

Hüseyin Kara Çayel